Concertverslagen

Verslag Blackmore’s Night concert
Veldenstein 21-07-2011

auteur: Merlijn.

Omdat dit jaar mijn vakantie roet in het eten gooide konden we maar een concert bezoeken en was het nog een eind rijden. Daarom besloten we om er een weekend van te maken en in het betreffend dorp een hoteltje te boeken. De locatie waar het concert gegeven zou worden was Burg Veldenstein in Neuhaus. Aangezien dat ook een hotel is probeerde ik het eerst daar; helaas het hotel was geboekt door de band en crew.  Daarom moest ik een ander onderkomen vinden. Via Rainer Klos van de Duitse fanclub kreeg ik een lijst met hotelletjes en pensionnetjes in de omgeving. Op goed geluk er een geboekt op loopafstand.

Rainer had voor mij de kaarten geregeld en we wisten van elkaar al dat we de dag voor het concert aanwezig zouden zijn. Daarom besloten we om op de aankomstdag ergens af te spreken en wat te drinken.

Op woensdagavond kwamen we om acht uur ’s avonds aan. Later dan gepland. Maar Rainer zat op ons te wachten in het restaurant van het kasteel. Dus besloten we om daar heen te gaan.
Daar aangekomen zagen we Rainer, zijn vrouw Caroline en twee mensen uit Frankrijk. Stefane van de Franse fanclub en zijn vrouw. Het was heel gezellig. We hebben wat gedronken. Het was leuk om met zijn allen aanwezig te zijn. We hoorden van Rainer veel ins- en outs over de band. Zo blijkt Albert gestopt te zijn met de Geyers om zich volledig op BMN te kunnen richten. Leuk nieuws voor ons jammer voor de Geyers.

De volgende dag begon voor ons rustig met een ontbijtje. Omdat we wisten dat we goede plaatsen hadden hoefden we dus niet ’s middags al voor de poort te staan. We konden dus lekker de omgeving verkennen. Het is daar fantastisch. Het kasteel is een plaatje en de omgeving is heel mooi. We zijn uiteindelijk gaan shoppen en lunchen in het plaatsje Amberg zo’n 50 kilometer verderop.

Aan het eind van de middag besloten we om ons om te gaan kleden en richting kasteel te gaan. Helaas trokken donkere wolken samen en begon het te regenen. We zochten een plek om iets te eten, maar dat was in het kleine dorpje eigenlijk niet mogelijk. Dus besloten we dan maar naar het kasteel te gaan. Daar ontmoeten wij onze Franse vrienden weer plus Pawel en Anna uit Polen. Het was erg gezellig ook al zat het weer tegen.
Toen de poort open ging barste het onweer los. Wind en bliksem en harde regen. Gelukkig hadden we een paraplu. Binnen zagen we Rainer en hij had twee mooie plekken voor ons op de eerste rij tegenover Ritchie. Omdat we onder de ‘luifel’ zaten waar de lampen aan hingen werden we niet nat. De rest van het publiek wel.
We konden lekker droog genieten van de prachtige binnenplaats van het kasteel. We genoten van de sfeer en omdat we met ‘bekenden” waren was het wachten niet erg.

Het Concert

Nadat we als voorprogramma door Albert en Gypsy Rose een half uurtje te zijn vermaakt begon het wachten op de band.
Klokslag negen uur klonk het welbekende intro en beklom de band het podium. Het was al snel duidelijk dat de sfeer er goed in zat. Ritchie en co hadden er zin in.
De setlist was wat minder in vergelijking tot de rest van de tour (waar ze Darkness en Dance of The Darkness en Vagabond speelden) Maar het was fantastisch.
Ik kreeg zowaar weer een bier uitgereikt van Ritchie. De band is goed op elkaar ingespeeld en ik vind de toevoeging van Albert een waardevolle aanvulling.
De volledige setlist zal ik apart vermelden op een andere plek, samen met andere setlisten van de tour.

Back-Stage

Na het concert bleven we even hangen op het terrein en we ontmoetten verschillende bandleden, Albert, Mike en David kwamen hun fans op zoeken om te praten. Het was erg gezellig. Op een gegeven moment werden we als fans verzocht het terrein te verlaten. Op dat moment werden we door David en Mike binnen uitgenodigd om daar verder wat te drinken en te kletsen. We moesten dan wel eerst even wachten totdat Ritchie en Candice zouden vertrekken. Zij hadden besloten om toch uit te checken en alvast naar Erfurt te rijden naar het volgende Hotel.
We stonden op het terras van het hotel en konden zo naar binnen kijken. We zagen dat Ritchie en Candice van de trap afkwamen. Binnen kletsten ze wat met Rainer en de mensen van de crew en het hotel.
Op een gegeven moment kwam de auto voorrijden om R en C mee te nemen naar Erfurt. Toen realiseerde ik me opeens dat we naast de auto stonden en dat we dus R en C zouden zien als ze zouden instappen.
Toen R en C naar buiten kwamen was het moment daar. We konden even met ze praten. Ritchie was heel vriendelijk en aardig. Hij gaf mij een hand. Hij waardeerde het dat we stonden te wachten en dat we weer hadden getrotseerd. Hij was geïnteresseerd en nam echt even de tijd voor ons. Candice ook. Toen we vroegen om een foto zei Ritchie “One Picture Only”.  Helaas waren er twee camera’s en daarom zie je Ritchie bij de foto wegkijken omdat het de tweede foto was. De eerste foto heb staat inmiddels op het forum.

Nadat R en C  vetrokken waren hebben we binnen met Malcolm, Mike, David, Albert, en Jim (de technicus van Ritchie) gezellig gezeten en gedronken tot 5 uur in de ochtend. Samen met Malcolm heb ik als drummers onder elkaar zijn drumsolo doorgenomen en trucjes uitgewisseld. Het was leuk om even apart te zitten met hem. Het was super gezellig.
De volgende ochtend om 10 uur met een kater terug naar Nederland maar een mooie ervaring rijker.


The Secret Voyage Tour 2008
Essen 02-09-2008

Ton, Merlijn en Henk vertrokken rond kwart over vier uit Amersfoort met als bestemming de Duitse stad Essen. Hier zou nl. Blackmore’s Night een concert geven. Het verkeer werkte niet mee, maar toch reden wij om zeven uur de parkeerplaats van De Philharmonie op.
Aldaar gekomen kleedden we ons om en we besloten dan maar om eerst de kaarten af te halen die voor ons klaar zouden liggen bij de kassa. Aldaar aangekomen bleek al snel dat er niets lag. Ons werd verzocht om dan een kwartier later terug te komen zodat zij het management konden bellen. We besloten om dan eerst maar eens een hapje te gaan eten. Dat viel nog niet mee aangezien de plek die een van ons gezien had gesloten was. We hadden niet genoeg tijd om nog verder te zoeken. Het Chinese restaurant waar Toine en Karien zaten was gezien de tijd geen optie meer.
Na een kwartier te hebben gelopen in de omgeving van de concertzaal besloten we om toch maar terug te gaan
Bij het theatergebouw was een restaurant en we dachten daar maar wat te gaan eten. Toen we echter de Philharmonie binnen liepen begon de tijd te dringen. Gelukkig konden we aan de bar wat wraps halen, zodat onze honger wat gestild was. Bier hadden ze ook en dat kwam goed uit. Aangekomen bij de Merchandise stand kwamen we Richard tegen, hij is het hoofd van de security van Blackmore’s Night. Hij begroette ons hartelijk en na een leuk gesprek overhandigde hij ons de kaarten. Rij 1 aan de rechterkant in het midden. Wat een fantastische plaatsen. Om 8 uur zouden de Geyers het bal openen en inderdaad, klokslag 8 uur hoorden we vanachter uit de zaal de vertrouwde klanken van Albert en Thomas. Ze liepen door het publiek richting podium.
Na een half uurtje Geyers, hetgeen erg leuk was, begon het grote wachten.

Er was ons van tevoren door Richard “a great show” beloofd. Het feit dat ze nu in theaters spelen en niet in Kastelen was een weloverwogen keuze. We zouden wel merken waarom. We waren benieuwd. (ook de regen die buiten begon gedurende het concert hinderde de band en ons niet).

Toen om negen uur het intro begon, begon het kippenvel gevoel weer. Langzaam doofden de lichten en we zagen de bandleden een voor een het podium bestijgen.
Het immense scherm achter vertoonde beelden van de CD-hoes. Langzaam werd het een varend schip en het was een imponerend geheel. Het was net of we met ons allen op het schip zaten.

Al snel bleek dat de show goed stond, maar er werd af en toe nog wat voorzichtig gespeeld en zelfs Ritchie speelde een paar foute noten. De band had er zin in.
Al snel werd duidelijk dat Ritchie na zoveel jaar ervaring toch nog wel wat nerveus was bij het begin van het concert, maar na een paar nummers merkte hij op: “let’s make a show!”. En toen begon het feest echt. Omdat we zo dichtbij zaten konden we goed horen wat er op het podium gezegd werd en dat was wel leuk om mee te maken. Ook de setlist lag leesbaar in ons blikveld. Er stonden een acht-tal nieuwe nummers en een aantal nieuwe ‘oude’ nummers op. Er werd overlegd welke nummers wel of niet gespeeld werden, uiteindelijk zijn er van de nieuwe cd 4 nummers gespeeld. Dat hadden er best meer mogen zijn!
Naast het half van CD en half live gespeelde intro, werd Locked Within The Crystal Ball gespeeld. Gilded Cage en Toast To Tomorrow waren de ander nieuwe nieuwe songs die uitgevoerd werden. Vooral die laatste krijgt live een veel leukere aanpak dan op de cd; hierdoor komt het nummer beter uit de verf en spreekt het meer aan. We hebben een nieuwe act bedacht voor de eerste rij: zittend de trojka dansen. Erg leuk, ook Candice leek het wel grappig te vinden.

De nieuwe violiste is een absolute aanwinst. Ze speelt echt geweldig. Voorgaande jaren speelden vaak multi-instrumentalisten op haar plaats. Dat betekende dat er vaak veel instrumenten, ‘een beetje’ werden bespeeld.. Gyspy Rose is een echte violiste. We raden iedereen aan om haar band Empty Hats te beluisteren. Ze is magistraal. Ze heeft ook een mooie stem als background zangeres.
Fans zullen misschien iets meer tijd nodig hebben om aan de nieuwe bassist te wennen. Hij zag er wel vermakelijk uit in zijn outfit met grote hoed.

Candice zong goed, Ritchie leverde een magistrale en zeer lange stratsolo (meer dan 10 minuten) af tijdens Ariel. De setlist was goed. Het was een mooie avond.
Het is nu ook steeds beter te zien op het podium dat R en C een stelletje zijn. Ritchie gaf Candice regelmatig “stool’ ofwel kruk, er stonden er zoveel op het podium. Zo kon ze zittend zingen. Hij maakte er haast een “running gag” van, het zag er wel zorgzaam uit. De twee minstrelen gaven elkaar ook kleine handstrelinkjes enz.

meer foto’s zijn te vinden op: http://www.jaixa-imaging.com

Het enige echte minpuntje was niet de keuze voor de nummers die ze wel speelden, maar de nummers die ze NIET speelden. The Circle, Far Far Away, Peasant Promise en Sister Gypsy hadden zeker niet misstaan, zouden prima bij de sfeer van het concert gepast hebben. Ook nummers als Spanish Nights, Gone With The Wind, Ghost Of A Rose stonden op de lijst maar zijn niet gespeeld. Maar de band lijkt deze wel gereed te houden voor volgende concerten. Laten we hopen dat ze deze inderdaad gaan spelen.

De show duurde twee uur en eindigde vrij abrupt. Het leek erop dat er een zeer duidelijke eindtijd opgelegd was. Duiters zijn pünktlich.

SETLIST:
-God Save The Kegg (David speelde het orgelstuk live)
-Locked Within The Crystal Ball
-Queen For A Day I
-Queen For A Day II
-Under A Violet Moon
-Gilded Cage
-Durch Den Wald Zum Bach Haus
-Viool Solo (wauw!!)
-World Of Stone
-Home Again
-Minstrel Hall
-Medley:Streets Of London/ The Times They Are A Changin/Soldier Of Fortune
-Diamonds And Rust
-Toast To Tomorrow
-Ariel
-Loreley
-Renaissance Faire
-The Clock Ticks On
Toegiften
-First Of May
-Village Lanterene

Niet gespeeld maar wel op de setlist en ook besproken on-stage of ze het wel of niet gingen doen:
The Circle
Peasan’t Promise
Sister Gypsy
Far Far Away
Spanish Nights
Gone With The Wind

Na afloop liepen we nog even backstage en kwam Carole ons nog even opzoeken samen met Richard. Het was gezellig en er zit zeker nog leven in BMN.
De band zou graag weer in Nederland een concert geven, wanneer is nog niet helemaal duidelijk. Misschien in het voorjaar, maar ja… we weten dat planningen weleens wijzigen. :p Maar hopen doen we toch, nietwaar? Zodra we meer weten laten we het natuurlijk meteen weten.

geschreven door: Merlijn, Ton en Henk