Concertverslagen


Oudere tours
Setlists
Tourfoto's
Concertverslagen

The Secret Voyage Tour 2008

ESSEN 02-09-2008

Ton, Merlijn en Henk vertrokken rond kwart over vier uit Amerstfoort met als bestemming de Duitse stad Essen. Hier zou nl. Blackmore’s Night een concert geven. Het verkeer werkte niet mee, maar toch reden wij om zeven uur de parkeerplaats van De Philharmonie op.
Aldaar gekomen kleedden we ons om en we besloten dan maar om eerst de kaarten af te halen die voor ons klaar zouden liggen bij de kassa. Aldaar aangekomen bleek al snel dat er niets lag. Ons werd verzocht om dan een kwartier later terug te komen zodat zij het management konden bellen. We besloten om dan eerst maar eens een hapje te gaan eten. Dat viel nog niet mee aangezien de plek die een van ons gezien had gesloten was. We hadden niet genoeg tijd om nog verder te zoeken. Het Chinese restaurant waar Toine en Karien zaten was gezien de tijd geen optie meer.
Na een kwartier te hebben gelopen in de omgeving van de concertzaal besloten we om toch maar terug te gaan
Bij het theatergebouw was een restaurant en we dachten daar maar wat te gaan eten. Toen we echter de Philharmonie binnen liepen begon de tijd te dringen. Gelukkig konden we aan de bar wat warps halen, zodat onze honger wat gestild was. Bier hadden ze ook en dat kwam goed uit. Aangekomen bij de Merchandise stand kwamen we Richard tegen, hij is het hoofd van de security van Blackmore’s Night. Hij begroette ons hartelijk en na een leuk gesprek overhandigde hij ons de kaarten. Rij 1 aan de rechterkant in het midden. Wat een fantastische plaatsen. Om 8 uur zouden de Geyers het bal openen en inderdaad, klokslag 8 uur hoorden we vanachter uit de zaal de vertrouwde klanken van Albert en Thomas. Ze liepen door het publiek richting podium.
Na een half uurtje Geyers, hetgeen erg leuk was, begon het grote wachten.

  

Er was ons vantevoren door Richard “a great show” beloofd. Het feit dat ze nu in theaters spelen en niet in Kastelen was een weloverwogen keuze. We zouden wel merken waarom. We waren benieuwd. (ook de regen die buiten begon gedurende het concert hinderde de band en ons niet).

Toen om negen uur het intro begon, begon het kippenvel gevoel weer. Langzaam doofden de lichten en we zagen de bandleden een voor een het podium bestijgen.
Het immense scherm achter vertoonde beelden van de CD-hoes. Langzaam werd het een varend schip en het was een imponerend geheel. Het was net of we met ons allen op het schip zaten.

Al snel bleek dat de show goed stond, maar er werd af en toe nog wat voorzichtig gespeeld en zelfs Ritchie speelde een paar foute noten. De band had er zin in.
Al snel werd duidelijk dat Ritchie na zoveel jaar ervaring toch nog wel wat nerveus was bij het begin van het concert, maar na een paar nummers merkte hij op: “let’s make a show!”. En toen begon het feest echt. Omdat we zo dichtbij zaten konden we goed horen wat er op het podium gezegd werd en dat was wel leuk om mee te maken. Ook de setlist lag leesbaar in ons blikveld. Er stonden een acht-tal nieuwe nummers en een aantal nieuwe 'oude' nummers op. Er werd overlegd welke nummers wel of niet gespeeld werden, uiteindelijk zijn er van de nieuwe cd 4 nummers gespeeld. Dat hadden er best meer mogen zijn!
Naast het half van CD en half live gespeelde intro, werd Locked Within The Crystal Ball gespeeld. Gilded Cage en Toast To Tomorrow waren de ander nieuwe nieuwe songs die uitgevoerd werden. Vooral die laatste krijgt live een veel leukere aanpak dan op de cd; hierdoor komt het nummer beter uit de verf en spreekt het meer aan. We hebben een nieuwe act bedacht voor de eerste rij: zittend de troika dansen. Erg leuk, ook Candice leek het wel grappig te vinden.

  

De nieuwe violiste is een absolute aanwinst. Ze speelt echt geweldig. Voorgaande jaren speelden vaak multi-instrumentalisten op haar plaats. Dat betekende dat er vaak veel instrumenten, 'een beetje' werden bespeeld.. Gyspy Rose is een echte violiste. We raden iedereen aan om haar band Empty Hats te beluisteren. Ze is magistraal. Ze heeft ook een moooie stem als background zangeres.
Fans zullen misschien iets meer tijd nodig hebben om aan de nieuwe bassist te wennen. Hij zag er wel vermakelijk uit in zijn outfit met grote hoed.

Candice zong goed, Ritchie leverde een magistrale en zeer lange stratsolo (meer dan 10 minuten) af tijdens Ariel. De setlist was goed. Het was een mooie avond.
Het is nu ook steeds beter te zien op het podium dat R en C een stelletje zijn. Ritchie gaf Candice regelmatig “stool’ ofwel kruk, er stonden er zoveel op het podium. Zo kon ze zittend zingen. Hij maakte er haast een “running gag” van, het zag er wel zorgzaam uit. De twee minstrelen gaven elkaar ook kleine handstrelinkjes enz.

   meer foto's zijn te vinden op: http://www.jaixa-imaging.net

Het enige echte minpuntje was niet de keuze voor de nummers die ze wel speelden, maar de nummers die ze NIET speelden. The Circle, Far Far Away, Peasant Promise en Sister Gypsy hadden zeker niet misstaan, zouden prima bij de sfeer van het concert gepast hebben. Ook nummers als Spanish Nights, Gone With The Wind, Ghost Of A Rose stonden op de lijst maar zijn niet gespeeld. Maar de band lijkt deze wel gereed te houden voor volgende concerten. Laten we hopen dat ze deze inderdaad gaan spelen.

De show duurde twee uur en eindigde vrij abrupt. Het leek erop dat er een zeer duidelijke eindtijd opgelegd was. Duiters zijn pünktlich.

SETLIST:
-God Save The Kegg (David speelde het orgelstuk live)
-Locked Within The Crystal Ball
-Queen For A Day I
-Queen For A Day II
-Under A Violet Moon
-Gilded Cage
-Durch Den Wald Zum Bach Haus
-Viool Solo (wauw!!)
-World Of Stone
-Home Again
-Minstrel Hall
-Medley:Streets Of London/ The Times They Are A Changin/Soldier Of Fortune
-Diamonds And Rust
-Toast To Tomorrow
-Ariel
-Loreley
-Renaissance Faire
-The Clock Ticks On
Toegiften
-First Of May
-Village Lanterene

Niet gespeeld maar wel op de setlist en ook besproken on-stage of ze het wel of niet gingen doen:
The Circle
Peasan't Promise
Sister Gypsy
Far Far Away
Spanish Nights
Gone With The Wind

Na afloop liepen we nog even backstage en kwam Carole ons nog even opzoeken samen met Richard. Het was gezellig en er zit zeker nog leven in BMN.
De band zou graag weer in Nederland een concert geven, wanneer is nog niet helemaal duidelijk. Misschien in het voorjaar, maar ja... we weten dat planningen weleens wijzigen. :p Maar hopen doen we toch, nietwaar? Zodra we meer weten laten we het natuurlijk meteen weten.


geschreven door: Merlijn, Ton en Henk